بد اخلاقی‌ می‌کنم، قر می زنم، تلخم این روز‌ها و می دانی‌ تو.
صبر می کنی‌، آروم می‌پرسی‌ که چه مه‌. ساکت می‌مونم اما توی ذهنم جیغ می زنم. توی ذهنم برات از شک هام میگم،از ترسام میگم، از خشم و عشقم میگم، از ذهن وحشی ام میگم. سکوتم که طولانی‌ می‌شه میگی‌‪:‬
Morche tell me‪.‬

‪"تل می‌"‬رو یه جوری میگی‌. همیشه اینطوری میگی‌.یه جور ترسان و منتظر. مثل اون جوری که من منتظر مامانم مونده بودم یه بار که بچه بودم و کتاب فارسی کلاس اولمو توی مدرسه جا گذاشته بودم و مامانم رفته بود برام بیارش.دوران جنگ بود ومی‌ترسیدم اگه کتاب فارسی‌ام (که مهم‌ترین کتاب بود) گم بشه، دیگه کتاب نداشته باشم و اون سال رو رفوزه بشم.باز میگی‌ "تل می‌".یه جوری که دل من می‌‌لرزه.یه جوری که گریه‌ام می گیره و دلم گردی چشماتو می‌خواد.. چیزی نمیگم.ساکت و عاشق می‌مونم